Standard komputerów 8-bitowych wprowadzony w 1983 roku. Była to pierwsza poważniejsza próba wprowadzenia międzynarodowego standardu na rynku komputerów domowych (mikrokomputerów). „Ojcem” standardu był Kazuhiko Nishi, prezes ASCII Corporation i tokijskiej filii firmy Microsoft. Nazwa MSX pochodzi od ang. Microsoft Extended.

Microsoft opracował standard komputerów MSX, wyposażonych w system operacyjny MSX DOS i język programowania MSX BASIC (Microsoft Extended Basic). W konsekwencji kilkanaście firm japońskich i koreańskich zajmujących się produkcją sprzętu elektronicznego audio-video, holenderski Philips i amerykańska Spectravideo, rozpoczęły produkcję komputerów w standardzie MSX o zbliżonych parametrach, mogących korzystać z tego samego oprogramowania i sprzętu peryferyjnego (część z tych firm nie wróciła nigdy potem do produkcji komputerów). Niektóre z tych komputerów, produkowane przez renomowanych wytwórców sprzętu audio, posiadały możliwości współpracy ze sprzętem audio-video.

Standard MSX cieszył się mimo wszystko umiarkowanym powodzeniem, popularny był głównie w Japonii i Ameryce Południowej (Brazylia), w mniejszym stopniu w Europie Zachodniej. Do Polski od 1986 roku, za pośrednictwem Centralnej Składnicy Harcerskiej sprowadzano kompatybilne z MSX komputery Spectravideo SVI-738. W 1985 został wprowadzony ulepszony standard MSX 2, następnie MSX 2+, lecz nie zdobyły one już popularności. Komputery MSX zostały wyparte z rynku wraz ze zmierzchem komputerów 8-bitowych.

Parametry:
- mikroprocesor – Zilog Z80A
- zegar – 3,58 MHz
- procesor wideo – Texas Instruments TMS 9918/A, TMS 9928/A, TMS 9929/A lub kompatybilny
- pamięć RAM – co najmniej 8 kB (większość – 64 kB)
- pamięć obrazu VRAM – 16 kB
- pamięć ROM – 32 kB
- wbudowany język programowania – MSX BASIC V1.0
- tryby tekstowe (liczba znaków x linii): 40 × 24; 32 × 24
- tryb graficzny (liczba pikseli): 256 × 192 (16 kolorów); 32 ruchome obiekty (sprite’y)
- dźwięk – generator akustyczny General Instrument AY-3-8910; 3 kanały, 8 oktaw
- urządzenia wejścia/wyjścia (I/O): – port dla dżojstika (1 lub 2), gniazdo na cartridge, wejście
   magnetofonu kasetowego, wyjście video RGB, interfejs równoległy Centronics.

Opis pochodzi ze strony wikipedii